Ռետենցիա օրթոդոնտիկ բուժումից հետո. ինչու է առաջանում ռեցիդիվ և որքան կրել ռետեյներները

Ակտիվ օրթոդոնտիկ բուժումը՝ բրեկետներով կամ ալայներներով, ավարտվում է այն օրը, երբ ատամները հասնում են պլանավորված դիրքին։ Սակայն օրգանիզմի համար սա ընդամենը ճանապարհի կեսն է. ատամները շրջապատող հյուսվածքներին ժամանակ է պետք, որպեսզի «ընդունեն» նոր դիրքը։ Այն ժամանակահատվածը, որի ընթացքում արդյունքն ամրապնդվում է ռետեյներների միջոցով, կոչվում է ռետենցիա։ Եթե բաց թողնեք այս փուլը, ատամներն աստիճանաբար վերադառնում են հետ. սա էլ հենց ռեցիդիվն է։

Ի՞նչ է ռեցիդիվը և ինչու է այն առաջանում

Ռեցիդիվը ձեռք բերված արդյունքի մասնակի կամ ամբողջական կորուստն է. կրկին հայտնվում են ատամների խտություն, պտույտներ, միջատամնային բացեր կամ սխալ կծվածք։ Պատճառն այն է, որ ատամնածնոտային համակարգը ատամների նոր դիրքը ակնթարթորեն չի «հիշում»։

• Պերիոդոնտալ թելեր։ Բուժման ընթացքում ատամը ոսկրում պահող կապանները ձգվում և մասամբ վերակառուցվում են։ Նոր թելերը դանդաղ են ձևավորվում, իսկ հները շարունակում են ատամը քաշել դեպի սկզբնական դիրքը։
• Ոսկրային հյուսվածք։ Արմատի շուրջ ոսկրը վերակառուցվում է դեռ ամիսներ շարունակ այն բանից հետո, երբ ատամը դադարել է շարժվել։ Քանի դեռ վերակառուցումն ավարտված չէ, ատամի դիրքը մնում է անկայուն։
• Մկանային հավասարակշռություն։ Լեզուն, շուրթերը և այտերը ամեն րոպե ճնշում են ատամների վրա։ Եթե պահպանվել են սովորությունները՝ լեզուն ատամների միջև դնելը, բերանով շնչելը, ինֆանտիլ կլլումը, դրանք ատամները վերադարձնում են այնտեղ, որտեղ նրանք տարիներ շարունակ եղել են։

Ովքե՞ր են բարձր ռիսկի խմբում

Ռեցիդիվը հնարավոր է ցանկացած օրթոդոնտիկ բուժումից հետո, սակայն որոշ սկզբնական իրավիճակներ հատուկ ուշադրություն են պահանջում.

• ատամների արտահայտված խտություն. կապանային ապարատը «հիշում է» սկզբնական դիրքը,
• ատամների արտահայտված պտույտներ. պտտված ատամի շուրջ թելերը հատկապես երկար են վերականգնվում,
• դիաստեմաներ և տրեմաներ. բացերը փակելուց հետո հյուսվածքները ձգտում են կրկին հեռացնել ատամները, հատկապես վերին կենտրոնական կտրիչների միջև,
• բաց, խորը և խաչաձև կծվածք,
• մակրոգլոսիա, բերանով շնչելը, բրուքսիզմ,
• չծլած իմաստության ատամներ, որոնք ճնշում են հարևան ատամների վրա,
• լնդի բարակ բիոտիպ և դեռահասության տարիք, երբ ծնոտները դեռ աճում են։

Նման դեպքերում iOrtho-ի բժիշկ-օրթոդոնտը դեռ բուժումը սկսելուց առաջ պլանավորում է ավելի երկար ռետենցիա, իսկ անհրաժեշտության դեպքում՝ միոֆունկցիոնալ թերապիա կամ իմաստության ատամների հեռացում։

Ինչպիսի՞ ռետեյներներ կան

Անշարժ ռետեյները բարակ մետաղալար է, որն ամրացվում է առջևի ատամների ներքին մակերեսին։ Այն աննկատ է, աշխատում է շուրջօրյա և կախված չէ պացիենտի կարգապահությունից։ Պահանջում է խնամքով հիգիենա և կանոնավոր ստուգում. եթե մետաղալարը թեկուզ մեկ ատամից անջատվել է, այդ ատամը կարող է սկսել տեղաշարժվել։

Հանովի ռետենցիոն կապան ատամնաշարի ձևով թափանցիկ կապա է, որը կրում են գիշերը։ Այն պահում է բոլոր ատամները, ներառյալ կողայինները, սակայն դրա արդյունավետությունն ամբողջությամբ կախված է նրանից՝ ամեն գիշեր կրու՞մ եք այն։ Կապայի ծառայության ժամկետը սահմանափակ է. առաձգականության կորստի, ճաքերի կամ վատ ֆիքսացիայի դեպքում այն փոխարինում են։

Ամենից հաճախ այս երկու տեսակները համակցում են. մետաղալարը պահում է առջևի ատամները, կապան՝ ամբողջ շարքը։

Որքա՞ն ժամանակ կրել ռետեյներները

Համընդհանուր ժամկետ չկա, բայց կան ընդհանուր կողմնորոշիչներ։ Ապարատուրան հանելուց հետո առաջին ամիսներն ամենախոցելի շրջանն են. առանց ֆիքսացիայի պերիոդոնտի թելերը սկսում են ատամները հետ քաշել արդեն 48–72 ժամ անց։ Այս ընթացքում հանովի կապան հաճախ խորհուրդ է տրվում կրել օրվա մեծ մասը, այնուհետև՝ միայն գիշերը։ Մեծահասակների մոտ ռետենցիոն շրջանը, որպես կանոն, առնվազն երկու անգամ ավելի երկար է, քան ակտիվ բուժումը, իսկ բարդ սկզբնական դեպքերում դառնում է ցմահ. անշարժ ռետեյները մնում է ատամների վրա, կապան կրում են շաբաթը մի քանի գիշեր։ Ճշգրիտ ռեժիմը որոշում է iOrtho-ի բժիշկ-օրթոդոնտը՝ ելնելով դեպքի սկզբնական բարդությունից, ռետեյներների տեսակից և ռիսկի գործոններից։

Ինչպե՞ս հասկանալ, որ սկսվում է ռեցիդիվ

• առջևի ատամների միջև բաց է հայտնվել, թեկուզ 1 մմ,
• կտրիչներից մեկը թեթևակի ծածկում է հարևանին կամ նկատելիորեն պտտվել է,
• փոխվել է ատամների սովորական հպումը կծելիս, հայտնվել է ցավոտություն կծելիս,
• գիշերային կապան սկսել է ավելի պինդ հագնվել կամ նրա եզրի և ատամների միջև բաց է առաջացել,
• մետաղալարային ռետեյները անջատվել է, դուրս է ցցվում կամ զգացվում է լեզվով։

Եթե կապան պինդ է դարձել մի քանի բաց թողած գիշերներից հետո, բայց մեկ-երկու օր կրելուց հետո անհարմարությունն անցել է, դա հարմարվողականություն է, ոչ թե ռեցիդիվ։ Իսկ եթե զգացողությունները չեն անցնում, գրանցվեք զննման։

Ի՞նչ անել, եթե ատամներն այնուամենայնիվ տեղաշարժվել են

Տեղաշարժը գրեթե միշտ շրջելի է։ Փոքր ռեցիդիվը շտկում են ալայներների կարճ կուրսով՝ սովորաբար մի քանի ամիս, որից հետո պատրաստում են նոր ռետեյներներ։ Որքան շուտ դիմեք, այնքան ավելի պարզ և արագ կլինի շտկումը։ Մի փորձեք ինքնուրույն «տեղը դնել» ատամները հին կապայով. դեֆորմացված կամ նեղ կապան կարող է վնասել ատամները և լինդը։

Բուժման ավարտից հետո եկեք պրոֆիլակտիկ զննումների 6–12 ամիսը մեկ. բժիշկը կստուգի ռետեյներների վիճակը, արդյունքի կայունությունը և ժամանակին կնկատի տեղաշարժի առաջին նշանները։