Հարցեր և պատասխաններ

Բժիշկը կհարցնի առողջության մասին, կզննի ատամները, լնդերը, փակումն ու հոդի աշխատանքը, կկատարի 3D սկանավորում և ֆոտոարձանագրություն։ Դուք կհեռանաք՝ հասկանալով ախտորոշումը, բուժման տարբերակները՝ ալայներներ կամ բրեկետներ, և դրանց արժեքը։ Այցը տևում է մոտ 40–60 րոպե։

Անոմալիայի բարդությունից և խտության աստիճանից, ընտրված համակարգից՝ ալայներներ, մետաղական, կերամիկական կամ ինքնալիգավորվող բրեկետներ, և նախապատրաստման ծավալից՝ հիգիենա, կարիեսի և լնդերի բուժում, ատամների հեռացում։ Ճշգրիտ գումարն ու ժամկետները բժիշկն ասում է ախտորոշումից հետո, և դրանք ամրագրվում են պայմանագրում։

Համակարգն ինքը՝ ալայներներ կամ բրեկետներ, և օրթոդոնտի աշխատանքը դրա տեղադրման, ուղղման և հեռացման համար։ Առանձին վճարվում են ախտորոշումն ու բերանի խոռոչի նախապատրաստումը, ինչպես նաև ռետեյներները՝ անհրաժեշտ ավարտական փուլը։ Աշխատանքների ցանկն ամրագրվում է բուժումը սկսելուց առաջ։

Տարիքային սահմանափակումներ չկան. ատամների տեղաշարժի գործընթացը նույնն է 15 և 50 տարեկանում։ Գլխավորը ատամների և լնդերի վիճակն է։ Մեծահասակների մոտ ոսկրն ավելի խիտ է, ուստի բուժումը մի փոքր ավելի երկար է տևում, իսկ ռետեյները կրում են ցմահ։

Կենսաբանական տեսանկյունից՝ 12–17 տարեկան. ծնոտները դեռ աճում են, ոսկրն արագ է թարմանում, ուստի ատամներն ավելի հեշտ են տեղաշարժվում, և բուժումն ավելի կարճ է։ Բրեկետները դնում են մշտական ատամների մեծ մասի ծլումից հետո՝ սովորաբար 12–13 տարեկանում։

Պլանային զննում՝ 6–7 տարեկանում, երբ ծլում են առաջին մշտական ատամները։ Ավելի վաղ, եթե երեխան շնչում է բերանով, ծծում է մատը, ատամները ծլում են ուշ կամ սխալ, կան խոսքի թերություններ։ Քանի դեռ ծնոտներն աճում են, շատ խնդիրներ լուծվում են մեղմ հանովի սարքերով։

Բրեկետների տեղադրումն ու հեռացումն անցավ են. դուք զգում եք միայն թեթև ճնշում։ Համակարգի ակտիվացումից կամ կափարիչների փոխարինումից հետո առաջին օրերին հնարավոր է անհարմարություն, որն անցնում է 2–3 օրում։ Արտահայտված զգայունության դեպքում կարելի է ընդունել սովորական ցավազրկող՝ բժշկի հետ համաձայնեցնելով։

Ալայներներով՝ միջինում 9-ից 24 ամիս, բրեկետներով՝ 12-ից 36։ Աննշան խախտումների դեպքում ժամկետը կրճատվում է մինչև մեկ տարի։ Ճշգրիտ կանխատեսումը բժիշկը տալիս է ախտորոշումից հետո։

Դեպքի բարդությունը, տարիքը՝ դեռահասների մոտ ուղղումն ավելի արագ է անցնում, խորհուրդների պահպանումը՝ կափարիչների կրելու ռեժիմ, կանոնավոր այցեր, համակարգի խնամք, ինչպես նաև նախապատրաստական ընթացակարգերի ծավալը։

Երկու մեթոդներն էլ արդյունավետ են։ Ալայներներն աննկատ են, հանվում են ուտելու և մաքրելու ժամանակ, պահանջում են ավելի քիչ այցեր և ավելի մեղմ են ազդում ատամների վրա, բայց կարգապահություն են պահանջում՝ օրական 20–22 ժամ կրում։ Բրեկետներն ավելի էժան են և աշխատում են առանց ձեր մասնակցության։ Վերջնական ընտրությունն օրթոդոնտինն է զննումից հետո։

Պարտադիր չէ։ Ժամանակակից ալայներներն ատաչմենտներով և էլաստիկներով հաղթահարում են դիստալ, մեզիալ, բաց և խորը կծվածքը և արտահայտված խտությունը։ Օրթոդոնտը դեպքը կգնահատի 3D մոդելի վրա և կառաջարկի հարմար տարբերակ։

Մետաղականները նկատելի են և երևում են լուսանկարներում։ Կերամիկականները խոսակցության հեռավորությունից քիչ նկատելի են, ընկալվում են որպես ժպիտի թեթև առանձնահատկություն։ Ամենաաննկատ տարբերակը թափանցիկ ալայներներն են։

Հազվադեպ։ Կծվածքի անոմալիաները գրեթե միշտ ընդգրկում են երկու ծնոտները, նույնիսկ եթե խնդիրը երևում է մեկի վրա։ Մեկ ծնոտի բուժումը հնարավոր է 1–2 ատամի տեղային խտության կամ ճիշտ կծվածքի դեպքում փոքր ճեղքի պարագայում. որոշում է օրթոդոնտը ախտորոշումից հետո։

Համակարգերն իրենք՝ ոչ։ Բրեկետների շուրջ սպիտակ բծեր առաջանում են միայն վատ հիգիենայի դեպքում։ Ալայներների տակ սոսինձ և մետաղ չկա, ուստի ապահանքայնացման ռիսկը նվազագույն է։ Ճիշտ խնամքն ու մասնագիտական մաքրումը էմալը պահում են առողջ։

Բրեկետներով՝ մաքրել ամեն ուտելուց հետո օրթոդոնտիկ խոզանակով, միջատամնային խոզանակներով և իրիգատորով, չկրծել պինդ և կպչուն սնունդ, մասնագիտական մաքրում անցնել 3–4 ամիսը մեկ։ Ալայներներով՝ հանել կափարիչներն ուտելիս, մաքրել ատամներն ու կափարիչները հագնելուց առաջ։

Ամբողջական ընկույզ, սերմեր, չորահաց, չիպսեր, կոնֆետներ, իրիս, նուգա և մաստակ։ Պինդ մրգերը, բանջարեղենն ու միսը կտրեք կտորներով։ Կերամիկական բրեկետներով սահմանափակեք ներկող մթերքները։ Ալայներներով սահմանափակումներ չկան. կափարիչները հանվում են ուտելիս։

Մի փորձեք ինքներդ վերանորոգել համակարգը և մի սպասեք պլանային այցին. հնարավորինս շուտ գրանցվեք ձեր բժշկի մոտ։ Մեկ տարրի բացակայությունն անվերահսկելի ազդեցություն է ստեղծում մյուս ատամների վրա։ Աղեղի ցցված ծայրը ժամանակավորապես կարելի է ծածկել օրթոդոնտիկ մոմով։

Բրեկետներով՝ 4–6 շաբաթը մեկ աղեղների փոխարինման և ակտիվացման համար։ Ալայներներով՝ 2–4 ամիսը մեկ. դուք ստանում եք համարակալված կափարիչների հավաքածու և ինքներդ փոխում դրանք ըստ ժամանակացույցի, ինչը հարմար է ճամփորդությունների և խիտ գրաֆիկի դեպքում։

Համակարգի հեռացումից հետո ատամները ձգտում են վերադառնալ, ուստի նույն օրն ամրացվում է անհանովի ռետեյներ՝ բարակ մետաղալար առջևի ատամների ներսի կողմից, և պատրաստվում են գիշերային կափարիչներ։ Ռետենցիան տևում է առնվազն երկու անգամ ավելի երկար, քան ակտիվ բուժումը, իսկ մեծահասակների մոտ հաճախ ցմահ։

Այո, եթե հրաժարվեք ռետեյներներից կամ անտեսեք իմաստության ատամների ծլումը։ Ռետենցիոն ռեժիմի պահպանման և ստուգողական զննումների դեպքում արդյունքը կայուն է։

Այո։ Բուժումը սկսելուց առաջ կատարվում է մասնագիտական հիգիենա, բուժվում են կարիեսն ու լնդերի հիվանդությունները, փոխարինվում են հին լցանյութերը, որոշում է ընդունվում իմաստության ատամների վերաբերյալ։ Եթե խնդիրներ չկան, բավական է մաքրումը։

Սխալ կծվածքը ծանրաբեռնում է առանձին ատամներն ու հոդը. էմալը մաշվում է, լնդերը բորբոքվում և իջնում են, առաջանում են հոդի չխկոցներ և ցավեր, գլխացավեր, խանգարվում են ծամելը և խոսքը։ Տարիների ընթացքում կծվածքի ուղղումն ավելի բարդ և երկար է դառնում։

Այո։ 3D սկանավորումից հետո բժիշկը մոդելավորում է ատամների տեղաշարժը և էկրանին ցույց տալիս ապագա ժպիտը։ Ալայներների համար դա ճշգրիտ փուլային պլան է, բրեկետների համար՝ կանխատեսում թվային մոդելի և բժշկի փորձի հիման վրա։

Ատամների փոխվելու շրջանում՝ մանկական ալայներներով, պտուտակներով և զսպանակներով թիթեղներով և թրեյներներով, որոնք ուղղորդում են ծնոտների աճը, հեռացնում վնասակար սովորություններից և վերականգնում քթով շնչառությունը։ Բրեկետները՝ ատամների փոխվելուց հետո, սովորաբար 12 տարեկանից։

Առաջին օրերին հնարավոր է թեթև թլություն. այն անցնում է մի քանի օրում՝ հարմարվելուն զուգընթաց։ Կերամիկական բրեկետներն ու ալայներներն առոգանությունը փոխում են նվազագույն չափով։