Հնարավո՞ր է ուղղել կծվածքն առանց ատամների հեռացման
3 րոպե ընթերցում
«Անհրաժեշտ կլինի՞ ատամներ հեռացնել»․ սա առաջին հարցերից է, որ պացիենտները տալիս են օրթոդոնտի խորհրդատվության ժամանակ։ Պատասխանը հուսադրող է․ շատ դեպքերում կծվածքը հնարավոր է ուղղել առանց հեռացման։ Սակայն վերջնական որոշումը միշտ հիմնվում է ախտորոշման տվյալների վրա, այլ ոչ թե ամեն գնով հեռացումից խուսափելու ցանկության։ Պարզենք, թե երբ կարելի է խուսափել էքստրակցիայից, երբ է այն իսկապես անհրաժեշտ և ինչ այլընտրանքներ կան։
Ինչու են ընդհանրապես հեռացնում ատամներ օրթոդոնտիկ բուժման ժամանակ
Հեռացումն ինքնանպատակ չէ, այլ ատամնաշարում տեղ ստանալու միջոց։ Տարածության արտահայտված պակասի դեպքում այն լուծում է երեք խնդիր․
- Ատամների անվտանգ տեղաշարժ։ Եթե տեղ չկա, իսկ ատամները «հրում են իրարից», արմատները դուրս են գալիս ոսկրային հյուսվածքի սահմաններից․ առաջանում են լնդի ռեցեսիաներ և արմատների մերկացում։
- Ներդաշնակ պրոֆիլ։ Խիտ ատամների հարթեցումն առանց տեղ ստեղծելու առջևի ատամներն առաջ է մղում, և շրթունքները սկսում են դուրս ցցվել։ Հեռացումը թույլ է տալիս պահպանել կամ բարելավել պրոֆիլը։
- Արդյունքի կայունություն։ Նեղ աղեղում «սեղմված» դասավորված ատամները ձգտում են վերադառնալ։ Բավարար տեղը նվազեցնում է ռեցիդիվի ռիսկը։
Երբ կարելի է ուղղել կծվածքն առանց հեռացման
iOrtho-ի օրթոդոնտը ձգտում է պահպանել ատամներն ամենուր, որտեղ դա չի վնասում արդյունքին։ Բուժումն առանց հեռացման սովորաբար հնարավոր է հետևյալ իրավիճակներում․
- թեթև և չափավոր խտություն՝ տեղի պակաս մինչև 4–6 մմ,
- առանձին ատամների պտույտներ, որոնք հնարավոր է վերացնել առկա ոսկրի սահմաններում,
- ատամնաշարում միջատամնային տարածությունների (տրեմաների և դիաստեմաների) առկայություն, որոնք կարելի է օգտագործել,
- ռեցիդիվ նախկինում անցկացված բուժումից հետո, երբ ատամներն աննշան են տեղաշարժվել,
- դեռահասության տարիք, քանի դեռ ծնոտներն ակտիվ աճում են և ատամնային աղեղները հնարավոր է ընդլայնել,
- բավարար տեղ վերջին մոլյարների հետևում՝ դրանց դիստալիզացիայի, այսինքն՝ հետ տեղաշարժի համար։
Ինչպես են տեղ ստանում առանց հեռացման
Ատամնային աղեղի ընդլայնում
Երեխաների և դեռահասների մոտ վերին ծնոտն ընդլայնում են պտուտակով ապարատներով, մեծահասակների մոտ՝ չափավոր, կողային ատամների թեքման հաշվին։ Ալայներները և ժամանակակից բրեկետ-համակարգերը նույնպես տալիս են մի քանի միլիմետր աղեղի ձևի հաշվին։
Սեպարացիա (ստրիպինգ)
Ատամների կողային մակերեսների էմալի զգույշ հղկում՝ յուրաքանչյուր կողմից 0,2–0,5 մմ։ Մեթոդն անվտանգ է ատամների համար ցուցումների պահպանման դեպքում և ընդհանուր առմամբ տալիս է մինչև 3–5 մմ։
Մոլյարների դիստալիզացիա
Հետևի ատամները տեղաշարժում են հետ՝ առջևի ատամների համար տեղ ազատելով։ Դա հատկապես լավ է ստացվում ալայներներով և օրթոդոնտիկ մինիպտուտակների օգնությամբ, որոնք ծառայում են որպես հենարան տեղաշարժի համար։
Առջևի ատամների թեքում և տորք
Եթե կտրիչները թեքված են ներս, դրանք կարելի է ուղղել, և շարքն ավելի երկար կդառնա։ Բժիշկը գնահատում է՝ արդյոք պրոֆիլն ու ոսկրի հաստությունը դա թույլ են տալիս։
Երբ է հեռացումն այնուամենայնիվ անհրաժեշտ
Իմաստության ատամներ
Ութերորդ ատամները հաճախ հեռացնում են ոչ թե տեղի համար, այլ ուղղակի ցուցումներով․
- ռետենցիա կամ դիստոպիա, երբ ատամը ճնշում է հարևանին և քայքայում այն,
- լնդային գլխարկի բորբոքում, բարդացած կարիես,
- ֆիզիկական խոչընդոտ մոլյարների դիստալիզացիայի համար։
Պրեմոլյարներ
Չորրորդ կամ հինգերորդ ատամների հեռացումը դիտարկվում է տեղի սուր պակասի դեպքում՝ մեկ ծնոտում ավելի քան 7–8 մմ, առջևի ատամների ուժեղ խտության, ատամնաշարերի արտահայտված անհամաչափության, ինչպես նաև գերկոմպլեկտ ատամների դեպքում։ Համաչափ հեռացումը թույլ է տալիս փակել միջատամնային տարածությունները և ստանալ հարթ, կայուն աղեղներ՝ առանց պրոֆիլին վնասելու։
Ինչպես է կայացվում որոշումը
Օրթոդոնտը հեռացման հարցը «աչքաչափով» չի որոշում։ Կիրառվում են ատամնաշարերի 3D սկանավորում, համակարգչային տոմոգրաֆիա՝ ոսկրի ծավալը գնահատելու համար, պրոֆիլի վերլուծություն և ցեֆալոմետրիկ հաշվարկներ։ Ալայներներով բուժման դեպքում վիրտուալ սեթափը ցույց է տալիս՝ արդյոք առանց հեռացման տեղը բավարար է։ Պացիենտին ցույց են տալիս երկու սցենարն էլ և բացատրում, թե ինչով են դրանք տարբերվում արդյունքով և ժամկետներով։
Եթե ձեզ առաջարկել են հեռացում, իսկ դուք կասկածում եք, եկեք ախտորոշման Երևանի iOrtho։ Հաճախ կա խնայող տարբերակ, բայց երբեմն հենց հեռացումն է տալիս ամենագեղեցիկ և երկարատև արդյունքը։ Գլխավորն այն է, որ ընտրությունը լինի հիմնավորված։